فیلم «بعضی روزها بهتر از بقیه هستند» اثری شاعرانه و شخصیت‌محور است که این سوال را مطرح می‌کند که چرا روزهای خوب این‌قدر سریع می‌گذرند در حالی که دوران سخت بسیار طولانی و چسبنده به نظر می‌رسند. این فیلم مفاهیم فراوانی، پوچی، ارتباطات انسانی و رهاشدگی را در حین تماشای شبکه‌ای درهم‌تنیده از شخصیت‌های دست‌وپاچلفتی بررسی می‌کند که با ابداع روش‌های ارتباطی و خودشکوفایی مخصوص به خود، امیدشان را حفظ می‌کنند.